ὁδ.Τσόχα 39 - Ἀμπελόκηποι Μετόχιον τῆς Ἱ.Μονῆς Πετράκη

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Κύριος Ιησούς Χριστός, η μόνη οδός!



Ενας είναι ο δρόμος της ζωής

«γώ εἰμί ἡ Ὁδός καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή»
(Ιωαν. ιδ΄ 6)
Ένας είναι ο δρόμος της ζωής. Είναι ο δρόμος που χάραξε ο Ιησούς με το πανάγιο αίμα Του. Ο Υιός και Λόγος του Θεού, τέλειος Θεός, έγινε για χάρη μας, και τέλειος άνθρωπος. «Εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρός καί συνεργείᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να την εξαγιάσει και να τη θεοποιήσει, για να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος, τα πλάσματά Του.
Έπαθε για χάρη μας κι άφησε σε όλους εμάς τον εαυτό Του «ὑπογραμμόν», υπόδειγμα, για να ακολουθήσουμε τα ίχνη Του (Α΄ Πέτρ. β΄ 21). Ίχνη που χάραξε με τη σταυρική Του θυσία, με το αίμα Του. Σαρκώθηκε η Αγάπη κι άνοιξε τις Πύλες του Ουρανού. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, που να οδηγεί από τη γή στον ουρανό, παρά μονάχα ένας, ο Χριστός. «Ἐγώ εἶμαι», λέγει ο Κύριος, «ἡ Ὁδός καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή». Και «κανείς δέν ἒρχεται πρός τόν Πατέρα παρά μόνον δι᾿ ἐμοῦ». Και πάλι: «Ἐγώ εἶμαι τό φῶς τοῦ κόσμου, Ἐκεῖνος πού μέ ἀκολουθεῖ δέν θά περπατήση, οὒτε θά βρεθῆ ποτέ στό σκοτάδι, ἀλλά θἂχη μέσα του τό φῶς τῆς ἀληθινῆς ζωῆς» (Ιωάν. η΄ 12).
Ο Ιησούς, ο Λυτρωτής είναι πραγματικά για όλους μας, πιστούς και απίστους, η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή, η Χαρά, το Φώς, η Ανάσταση και η Ειρήνη. Όπως λέγει η Γραφή, ο Χριστός είναι το Α και το Ω, η Αρχή και το Τέλος, ο Πρώτος και ο Έσχατος, ο Ών και ο Ήν και ο Ερχόμενος, ο Παντοκράτωρ (Αποκλ. α΄ 8, κα΄ 6, κβ΄ 13).
Το κάθε τι στην προσωπική, την ατομική, την οικογενειακή, την εκκλησιαστική, την πανανθρώπινη ζωή μας πρέπει να είναι Χριστοκεντρικό. Μάς υποσχέθηκε πως θα είναι και είναι παντοτινά μαζί μας: «Ἰδού ἐγώ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμί πάσας τάς ἡμέρας ἓως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ. κη΄ 20). «Ὁ ἂνω τῷ Πατρί συγκαθήμενος καί ᾧδε ἡμῖν ἀοράτως συνών», ο Πανάγαθος επισκοπεί, σκέπει και φρουρεί, συνέχει και συντηρεί τα πάντα. Ο «Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὀ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (Εβρ. ιγ΄ 8) είναι ο Πλησίον μας, Καταφυγή, τείχος, σκέπη και κραταίωμα των πιστών.
Η Γραφή και μάλιστα η Καινή Διαθήκη, περιέχει τον πανάγιο λόγο Του, φώς για να φωτίζει το δρόμο μας «από γής προς ουρανόν», πλήρη και τέλεια τροφή και τρυφή των πιστών. Δεν έχουμε ανάγκη από επιπρόσθετες, νέες αποκαλύψεις για τη σωτηρία μας. Όσοι δε ισχυρίζονται πως δέχονται «νέες ελλάμψεις» και νέες «αποκαλύψεις και οράματα» είναι εκ του πονηρού.
Εμείς οι χριστιανοί οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε απλώς και μόνον μαθητές του Ιησού, «ἀχρεῖοι δοῦλοι», ελευθερωμένοι και λυτρωμένοι με τη θυσία Του, συμφιλιωμένοι με τον Ουράνιο Πατέρα, με το πανάγιο Αίμα Του. Να συνειδητοποιήσουμε ότι οφείλουμε να πιστεύουμε και να λατρεύουμε το Λυτρωτή και να είμαστε στερεωμένοι στην ορθόδοξη πίστη και αμετακίνητοι από την ορθόδοξη παράδοση, που είναι απολύτως σύμφωνη με το γραπτό λόγο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε απεσταλμένοι Του στον κόσμο για να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της Αγάπης Του «πάσῃ τῇ κτίσει» (Μαρκ. ιστ΄ 15). Αυτό σημαίνει να μη ξεφύγουμε καθόλου από το δρόμο, που χάραξε Εκείνος με το αίμα Του. Να ζούμε σύμφωνα με το Νόμο Του. Το κάθε μας βήμα να’ ναι «Μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ». Να συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε μας σύναξη πρέπει να’ ναι   Ε  κ  κ  λ  η  σ  ί  α, και μάλιστα ορθόδοξη,   Χ  ρ  ι  σ  τ  ο  κ  ε  ν  τ  ρ  ι  κ  ή.
Εξάλλου, μάς βεβαίωσε ο Ίδιος πως θα είναι ανάμεσά μας, ο μακρόθυμος και φιλάνθρωπος Κύριος: «Οὖ γάρ εἰσί δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Ματθ ιη΄ 20). Έξω από την Εκκλησία, πλάνη και αίρεσις. «Εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία». Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε, σαν απεσταλμένοι του Χριστού στον κόσμο, ότι δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας ή το δικό μας Ευαγγέλιο, αλλά κηρύττουμε «Ἰησοῦν Χριστόν καί τοῦτον ἐσταυρωμένον» (Α΄ Κορινθ. α΄ 23, β΄ 2). Να συνειδητοποιήσουμε ότι οφείλουμε το κάθε τι στη ζωή μας να ’ναι ομολογία πίστεως και λατρείας του Ιησού. Το κάθε τι, ο λόγος και τα έργα μας, ολόκληρη η ζωή μας να ’ναι για τη δόξα Του, γιατί στο Σωτήρα μας ανήκει η δόξα. Συνεπώς ο καθένας μας οφείλει να ζει και να εργάζεται λέγοντας συνειδητά: «Ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμέ δέ ἐλαττοῦσθαι» (Ιωάν. γ΄ 30).
Ένας είναι ο δρόμος της αληθινής ζωής, δρόμος ανυπόκριτης και θυσιαστικής αγάπης. Και κάθε συνετός άνθρωπος και μάλιστα κάθε πιστός χριστιανός οφείλει να γνωρίζει ότι «ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐ ζητεῖ τά ἑαυτῇς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τό κακόν, οὐ χαίρει ἑπί τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δέ τῇ ἀληθεία· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει» (Α΄ Κορινθ. ιγ΄ 4-8).
Ο Ευαγγελιστής της αγάπης, ο Ιωάννης, γράφει ότι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί, καί ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπη  ἐν τῷ Θεῷ μένει καί ὁ Θεός ἐν αὐτῷ» (Α΄ Ιωάν. δ΄ 16). Κάθε πιστός που θέλει να ακολουθεί το δρόμο της αληθινής ζωής   π  ρ  έ  π  ε  ι   να διαφυλάττει ανόθευτη την ορθόδοξη πίστη, να μένει ενωμένος με το Χριστό, να εργάζεται και να ζεί σαν τον Χριστό μέσα στον κόσμο. Κάθε πιστός οφείλει να είναι άγρυπνος, να προσέχει, ώστε κανείς να μην μπορεί να τον πλανήσει και να τον απομακρύνει από το δρόμο της αληθινής ζωής. Και είμαι σίγουρος πως αν προσέχουμε να μένουμε ενωμένοι με το Χριστό, κανείς δεν θα μπορέσει να μάς πλανήσει. Θα ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες, θα υπερνικήσουμε όλα τα δεινά, τους πειρασμούς και τα εμπόδια και απολύτως τίποτε δεν θα μπορέσει να μάς πλανήσει. Θα ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες, θα υπερνικήσουμε όλα τα δεινά, τους πειρασμούς και τα εμπόδια και απολύτως τίποτε δεν θα μπορέσει να μάς χωρίσει από την αγάπη του Χριστού.
«Πέπεισμαι γάρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωή οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαί οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὓψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν» (Ρωμ. η΄ 38-39).


π. Στέφανος

ΑΝΑΠΑΛΜΟΙ