ὁδ.Τσόχα 39 - Ἀμπελόκηποι Μετόχιον τῆς Ἱ.Μονῆς Πετράκη

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Χρυσό Ιωβηλαίο του π.Στεφάνου

Ήταν μια ξεχωριστή μέρα, μια ξεχωριστή γιορτή, μια ξεχωριστή εμπειρία και πανήγυρις.
Ο σεβαστός μας π.Στέφανος έκλεισε 55 χρόνια ιερατικής διακονίας.
Τα πνευματικά του τέκνα, καθώς και το εκκλησίασμα των Αγ.Πάντων ετοίμασαν ειδικη εκδήλωση, που περιλάμβανε.
Συλλείτουργο με τους 2 πατέρες του Μετοχίου. Κήρυγμα επίκαιρο από τον π.Θεολόγο.
Ευχαριστήρια ομιλία του π.Στεφάνου στο τέλος της Θ.Λειτουργίας.
Φωτογραφίες αναμνηστικές.



















Κατόπιν.
Συγκέντρωση εόρτιος στην αίθουσα "Αρχονταρίκι" του Μετοχίου.
Αναμνήσεις του Γέροντος και των πνευμ.παιδιών του.
Κατάλληλα άσματα του Κατηχητικού.
Προσφορά ειδικού "Ευεργετηρίου Πιττακίου" εκ μέρους του Μακαριωτάτου, το οποίο επέδωσε ο Θεοφ.Καθηγούμενος, Επίσκοπος Θαυμακού κ.Ιάκωβος.
Αναμνηστικά στο Θεοφιλέστατο και στους παρισταμένους.

















Ο σεβαστός μας γέροντας π. Στέφανος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1933. Μεγάλωσε μέσα στην ατμόσφαιρα της ορθοδόξου ευσεβείας, με στενό σύνδεσμο με την εκκλησιαστική ζωή, καθώς και τις Μονές της αγιονήσου του Ιονίου. Νυμφεύθηκε την ευσεβέστατη συμπατριώτισσά του Ελένη, η οποία του χάρισε 4 παιδιά και παράλληλα στάθηκε κοντά του με αφοσίωση και πίστη στα ιερά όνειρα και στόχους του. Η πρεσβυτέρα Ελένη Πουλή, μετά από οδυνηρό Γολγοθά ασθενείας, παρέδωσε την οσία ψυχή της στον Κύριο, στις 21 Οκτωβρίου του 2010, μέσα σε αγάπη και φροντίδα τόσο από τον σύντροφό της, όσο και από τα παιδιά της, αλλά και τα πνευματικά τέκνα του Γέροντα. 
Ο Γέροντας το 1959 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Το Σάββατο του Ακαθίστου 2-4-1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και την επομένη 3-4-1960, Ε’Κυριακή των Νηστειών, χειροτονήθηκε ιερεύς, με την ευχή του Αρχιεπισκόπου Θεοκλήτου Β’ από τον τότε βοηθό Επίσκοπο Αχαϊας Παντελεήμονα Καρανικόλα, μετέπειτα Μητροπολίτη Κορίνθου. Και διορίσθηκε ως εφημέριος του Ι. Ναού Παναγίας Χρυσοκαστριώτισσας στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών. 
Αφοσιώθηκε στο ποιμαντικό έργο και έταξε σαν κύριο σκοπό της ζωής του τον ορθό προσανατολισμό της νέα γενιάς.
Είναι άριστος γνώστης της Βυζαντινής Μουσικής, συνάμα όμως και της Ευρωπαϊκής. Χρησιμοποίησε ενίοτε την Ευρωπαϊκή Μουσική, ως γνήσιος Κερκυραίος, ακόμη και ενόργανη, στην Ορθόδοξη θεία Λειτουργία από το 1964, διοργανώνοντας και Εκκλησιαστική Χορωδία Νέων. Έγραψε Μουσική σε πολλούς Εκκλησιαστικούς ύ-μνους και ετοιμάζει  να εκδόσει τη «Λειτουργία των Προηγιασμένων», κ.α.
Είναι γνωστοί οι αγώνες του στην Αθήνα για τη καταπολέμηση των Ναρκωτικών.
Το 1968 έλαβε το πτυχίο της Νομικής Σχολής και πήρε υποτροφία στο Μόναχο (Γερμανία) για σπουδές στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο.
Στη συνέχεια ίδρυσε το πρώτο «Κέντρον Ορθού Προσανατολισμού» στην Ελλάδα. Επίσης, συσπείρωσε τα πνευματικά του τέκνα στην «Ορθόδοξη Χριστιανική Αδελφότητα: Παιδιά Ειρήνης» με σκοπό την βαθύτερη πνευματική καλλιέργεια, καθώς και την βίωση της πρωτοχριστιανικής άδολης και ειλικρινούς κοινωνίας.
Στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών πρόσφερε τις υπηρεσίες του και ως τακτικός Ανακριτής υπέρ την εικοσαετίαν, και για αρκετά χρόνια εργάσθηκε ως συντάκτης στην Εφημερίδα «Εκκλησιαστική Αλήθεια» από την πρώτη μέρα της εκδόσεώς της, καθώς και στη «Φωνή Κυρίου».
Γιά 33 ολόκληρα χρόνια, από το 1970 έως και το 2003, διηύθυνε και εξέδιδε το δικό του περιοδικό «ΑΝΑΠΑΛΜΟΙ», το οποίο τώρα συνεχίζει ακάματος και ακατάβλητος στο διαδίκτυο, στη διεύθυν-ση «new anapalmoi blogspot com».
Έγραψε αξιόλογα βιβλία, Θεολογικού περιεχομένου, αλλά και εποικοδομητικά, καθώς και λογοτεχνικά, με το πηγαίο ποιητικό χάρισμά του. Μερικοί τίτλοι βιβλίων του: «Μια στιγμή, παρακαλώ...», «Βλέπετε, Αγρυπνείτε, Προσεύχεσθε», «Η ουσία της Χριστιανικής Θρησκείας», «Οι θρησκευτικές αντιλήψεις του ποιητή Καβάφη», «Ο Κύριος είναι ο ποιμένας μου», «Η προσβολή της γνήσιας Αγάπης». Τελευταία μάλιστα, εξέδωσε την επτάτομη ερμηνεία της Αποκαλύψεως και την ποιητική συλλογή «Ψυχής Σταλλάγματα», και την μελετη «Εκκλησία, ναρκωτικά και AIDS».
Για τις σπουδαίες ποιμαντικές του πρωτοβουλίες και την εν γένει ιερατική και πνευματική δράση του, η Εκκλησία τον τίμησε διαδοχικά με τα οφφίκια: α) του Οικονόμου, β) του Πνευματικού-Εξομολόγου και γ) του Πρωτοπρεσβυτέρου.
Έχοντας βαθειά συναίσθηση της υψηλής αποστολής του, σπούδασε ακόμη και Φιλοσοφία, Παιδαγωγικά και Ψυχολογία. Αφότου έλαβε δε το πτυχίο της Ψυχολογίας (με άριστα), ίδρυσε και διευθύνει το «Συμβουλευτικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής» (Σ.ΚΕ.Ψ.Υ.)
Από το 1984 ξεκίνησε ένα οδοιπορικό, έτσι ώστε ο θεόπνευστος και πνευματοφόρος λόγος του, να σπαρεί στις ψυχές περισσοτέρων ανθρώπων σε διάφορες περιοχές της χώρας.
Από τα μέσα Απριλίου 1984 και για λίγους μήνες υπηρέτησε ως εφημέριος στον Άνω Πλάτανο Αιγιαλείας. Στη συνέχεια στον Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Νικαίας. Και από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έως και το 1994 προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης και Αγίας Κέρκυρας (τον οποίο και έχτισε) στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Κέρκυρα. Από 1994 έως και το 2003, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Ρέντη, στον Εσταυρωμένο Κολοκυνθούς, στον Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου Ταύρου και στην Αγία Άννα Ταύρου.
Από τις 8 Σεπτεμβρίου 2003, εορτής της Γεννήσεως της Θεοτόκου, λειτουργεί αμισθί εδώ στο εκκλησάκι και των Αγ. Πάντων, με την ευχή και ευλογία του Καθηγουμένου της Μονής Πετράκη κ.Ια-κώβου. Εδώ δίνει την ευκαιρία στα πνευματικά του παιδιά να ξεκουράζονται και ανανεώνονται ψυχικά με τη λειτουργική ευλογία του και τον φωτισμένο λόγο του. Αλλά και στους ευλαβείς περιοίκους και ενορίτες προσέφερε αμέριστη την αγάπη, το ενδιαφέρον και την ευχή του, καθώς μάλιστα τους γνωρίζει κατ’όνομα και τους μνημονεύει σε κάθε Θ.Λειτουργία.
Καθώς συμπληρώνονται 55 χρόνια ιερατικής διακονίας και το 12 έτος της θητείας του στο ευλογημένο αυτό Μετόχι της Μονής Πε-τράκη, πραγματικά εορτάζουμε, και τον τιμούμε μαζί με την ολόβαθη ευγνωμοσύνη μας. Αλλά και παρακαλούμε τον Πανάγαθο Θεό, να του δίνει δυνάμεις και χρόνια πολλά ακόμη, ώστε να ζούμε κον-τά του ως αγωνιστές του καλού, μαθητές του θ.λόγου και λατρευτές της Τριαδικής δόξης του ζώντος Θεού μας.

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Προσεχείς Ακολουθίες

κάνετε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

με αφορμή του Χαιρετισμούς της Θεοτόκου



ΧΑΙΡΕ Η ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ

Η ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ, αγνή και άχραντος Παρθένος, ευρέθη ενώπιον του Θεού η μόνη εν γυναιξίν ευλογημένη και καλή.

Γι' αυτό όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ο Πανάγαθος Θεός, θέλοντας να σώση τα πλάσματά Του με την ενανθρώπισι του Υιού Του, απέστειλε σ΄Αυτήν τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, να της αναγγείλη το Χαρούμενο μήνυμα, ότι αυτή θα γεννήση τον Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, τον Ιησού Χριστό.

“Χαίρε κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού ευλογημένη σύ εν γυναιξίν...εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη Υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν ... Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σοι διο και το γεννώμενον Άγιον κληθήσεται Υιός Θεού”. (Λουκ. α’ 26-37)

Χάρις στην καυστική της πίστι, στη θυσιαστική της αγάπη, την υποδειγματική ταπείνωσί της , την τελεία υπακοή της στον Πανάγιο Νόμο του Θεού και τις εν γένει αρετές της, έλαβε τη χάρι του Θεού και έγινε “το παλάτιον του μόνου Βασιλέως”, “χάρας δοχείον”, “του άδου η νέκρωσις”, “ουρανών υψηλότερα”, “το φυλακτήριον πάντων και χαράκωμα και κραταίωμα και ιερόν καταφύγιον”, καθαρώτερα λαμπηδόνων ηλιακών, τιμιώτερα των Χειρουβείμ και ενδοξότερα ασυγκρίτως των Σεραφείμ, φιλοθεωτέρα των φιλοθέων και αγιώτερα των Αγίων.

Εμπρός, στην αγνότητα και την καθαρότητά της, άφωνοι εστάθησαν όλοι οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, οι προφήτες κι' οι μάρτυρες, οι πατέρες κι' οι οικουμενικοί διδάσκαλοι και πάντες άγιοι.

Πολύ εκφραστικά τονίζει το θάμβος και την απορία του Αρχάγγελου Γαβριήλ, αλλά και το θαυμασμό και το δέος κάθε πιστού, εμπρός εις την Θεοτόκο, ο υμνωδός λέγων: “Tην ωραιότητα της παρθενίας σου και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου ο Γαβριήλ καταπλαγείς, εβόα σοι Θεοτόκε. Ποίον σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι. Διό ως προσετάγην, βοώ σοι ΧΑΙΡΕ, η ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ”.

Ποιος από 'μας ειν' ικανός επάξιο εγκώμιο να πλέξη στην αγνή και άσπιλη Παρθένο, την Μητέρα του Φωτός, την Μητέρα της Ζωής, την Μητέρα του Σωτήρος, την Μητέρα όλων μας;

Άφωνοι μπροστά στη Χάρι της κι' αδύναμοι να την εγκωμιάσουμε επάξια, ας κλίνουμε το γόνυ της ψυχής και του σώματος, με την υπόσχεσι ότι θα προσπαθήσουμε με τη βοήθειά της να μιμηθούμε τις αρετές της δοξάζοντες τον Σωτήρα Χριστόν.
ΑΝΑΠΑΛΜΟΙ
π. Στέφανος