ὁδ.Τσόχα 39 - Ἀμπελόκηποι Μετόχιον τῆς Ἱ.Μονῆς Πετράκη

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

με αφορμή του Χαιρετισμούς της Θεοτόκου



ΧΑΙΡΕ Η ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ

Η ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ, αγνή και άχραντος Παρθένος, ευρέθη ενώπιον του Θεού η μόνη εν γυναιξίν ευλογημένη και καλή.

Γι' αυτό όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ο Πανάγαθος Θεός, θέλοντας να σώση τα πλάσματά Του με την ενανθρώπισι του Υιού Του, απέστειλε σ΄Αυτήν τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, να της αναγγείλη το Χαρούμενο μήνυμα, ότι αυτή θα γεννήση τον Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, τον Ιησού Χριστό.

“Χαίρε κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού ευλογημένη σύ εν γυναιξίν...εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη Υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν ... Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σοι διο και το γεννώμενον Άγιον κληθήσεται Υιός Θεού”. (Λουκ. α’ 26-37)

Χάρις στην καυστική της πίστι, στη θυσιαστική της αγάπη, την υποδειγματική ταπείνωσί της , την τελεία υπακοή της στον Πανάγιο Νόμο του Θεού και τις εν γένει αρετές της, έλαβε τη χάρι του Θεού και έγινε “το παλάτιον του μόνου Βασιλέως”, “χάρας δοχείον”, “του άδου η νέκρωσις”, “ουρανών υψηλότερα”, “το φυλακτήριον πάντων και χαράκωμα και κραταίωμα και ιερόν καταφύγιον”, καθαρώτερα λαμπηδόνων ηλιακών, τιμιώτερα των Χειρουβείμ και ενδοξότερα ασυγκρίτως των Σεραφείμ, φιλοθεωτέρα των φιλοθέων και αγιώτερα των Αγίων.

Εμπρός, στην αγνότητα και την καθαρότητά της, άφωνοι εστάθησαν όλοι οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, οι προφήτες κι' οι μάρτυρες, οι πατέρες κι' οι οικουμενικοί διδάσκαλοι και πάντες άγιοι.

Πολύ εκφραστικά τονίζει το θάμβος και την απορία του Αρχάγγελου Γαβριήλ, αλλά και το θαυμασμό και το δέος κάθε πιστού, εμπρός εις την Θεοτόκο, ο υμνωδός λέγων: “Tην ωραιότητα της παρθενίας σου και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου ο Γαβριήλ καταπλαγείς, εβόα σοι Θεοτόκε. Ποίον σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι. Διό ως προσετάγην, βοώ σοι ΧΑΙΡΕ, η ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ”.

Ποιος από 'μας ειν' ικανός επάξιο εγκώμιο να πλέξη στην αγνή και άσπιλη Παρθένο, την Μητέρα του Φωτός, την Μητέρα της Ζωής, την Μητέρα του Σωτήρος, την Μητέρα όλων μας;

Άφωνοι μπροστά στη Χάρι της κι' αδύναμοι να την εγκωμιάσουμε επάξια, ας κλίνουμε το γόνυ της ψυχής και του σώματος, με την υπόσχεσι ότι θα προσπαθήσουμε με τη βοήθειά της να μιμηθούμε τις αρετές της δοξάζοντες τον Σωτήρα Χριστόν.
ΑΝΑΠΑΛΜΟΙ
π. Στέφανος