ὁδ.Τσόχα 39 - Ἀμπελόκηποι Μετόχιον τῆς Ἱ.Μονῆς Πετράκη

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Προσευχηθείτε, αδελφοί


«ΔΙΚΑΣΟΝ, ΚΥΡΙΕ, ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΣ ΜΕ,
ΠΟΛΕΜΗΣΟΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝΤΑΣ ΜΕ»
                                                            (Ψαλμ. 34, 1)

Κύριε, τοῦτες τίς δύσκολες, γιά τήν Πατρίδα μου, ὧρες
πρός Σέ καταφεύγω, Οἰκτίρμον,
συντετριμμένος καί τεταπεινωμένος,
διά τήν ἀπομάκρυνσιν τῶν ἀφρόνων

ἀπό Σέ τήν Πηγήν τοῦ Ζῶντος Ὕδατος,
τόν ἀληθινόν Θεόν, τόν μόνον Ἀγαθόν καί Φιλάνθρωπον.
Κύριε, ὡς Παντογνώστης, γνωρίζεις καλά,
ὅτι καί ἐδῶ, στήν καρδιά τῆς Ὀρθοδοξίας, ποδοπαντοῦνται οἱ Ἀρχές.
Ἄμυαλοι συνάνθρωποί μας ἀνατρέπουν τήν ἱεραρχία τῶν Ἀξιῶν
καί δυναμιτίζουν τά θεμέλια τῆς ἔνδοξης Ἑλλάδος.
Προδίδουν τά ὅσια καί τά ἱερά καί προσπαθοῦν
μέσ’ ἀπό τήν ψυχήν μας νά ξεριζώσουν τήν Πίστιν τήν πρό Σέ,
Ἰησοῦ μου, τόν μόνον Ἀληθινόν Θεόν,
προσπαθοῦν  δέ  δολίως να σβύσουν ἀπ’ τό Χάρτη
τήν Πατρίδα τῶν πατρίδων , τήν ἔνδοξη Ἑλλάδα μας,
πού φώτισε καί φωτίζει τόν κόσμον,
μέ τό δικό Σου, Φῶς, Φιλάνθρωπε Κύριε.
Θεέ μου Παντοδύναμε, ἄκουσε τήν κραυγή μου!
ἀπάλυνε τόν πόνον μου, λύτρωσε τήν ψυχή μου.
Φώτισε τά σκοτάδια μου, δέξου τά δάκρυά μου ,
Καί μήν ἀφήσῃς, Ἀγαθέ, νά θριαμβεύσουν οἱ Κακοί...
Ὡς Παντοδύναμος, μπορεῖς, κι’ ὡς Πανάγαθος θέλεις,
Κύριε, νά σώσῃς τό δύσμοιρο Λαό Σου.
Σκέπασε μέ τή Χάρι Σου, τό δύσμοιρο Λαό σου.
Ὁδήγησε, Φιλάνθρωπε, στό δρόμο τῆς Ἀγάπης
τούς ἄφρονες καί  ὅλους  τούς πλανεμένους ...
Κύριε, δῶσε σύνεσι σέ ὅλα τά παιδιά Σου,
πού ξέφυγαν ὁλότελα ἀπό τήν ἀγκαλιά Σου.
Σπλαγχνικό ρίξε τό βλέμμα Σου  σέ κάθε πονεμένο,
καί πάνω ἀπ’ ὅλα, ἔρχου ταχύ, νά σώσῃς τήν Ἑλλάδα,
πού κινδυνεύει νά χαθῇ ἀπό ἔχθρούς καί φίλους.
Οἱ γκρίζοι λύκοι ἀπό τήν μιά, ξεδιάντροπα  ὁρμοῦν
νά τήν κατασπαράξουν...
κι’ ἀπό τήν ἄλλη, ἄσπονδοι φίλοι, ἀποδεικνύονται Ὀχιές,
«γεννήματα ἐχιδνῶν».
«Δίκασον, Κύριε, τούς ἀδικοῦντας ἡμᾶς,
πολέμησον τούς πολεμοῦντας ἡμᾶς» (Ψαλμ.34,1).
Πολλοί εἶναι ὅσοι μᾶς πολεμοῦν,
λύκοι βαρεῖς, ἕτοιμοι νά μᾶς κατασπαράξουν...
Σύ, Κύριε εἶσαι γιά μᾶς, τό φρούριόν μας
ἡ μόνη μας καταφυγή, ἡ μόνη μας ἐλπίδα.
Σύ εἶσαι ὁ Θεός ἡμῶν, «πῦρ καταναλῖσκον».
Σέ Σένα μόνον πιστεύουμε καί Σέ Σένα μόνον
καταφεύγουμε, καί ζητούμε τό Ἔλεός Σου...
Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν Σου, ἀπό τά παιδιά Σου.
Διῶξε τή θλῖψι καί τήν καταπίεσι, σύντριψε, μέ τή Χάρι
Σου καί μέ τή δύναμί Σου, πάντα ἐχθρόν καί πολέμιον.
Ἐπίβλεψον ἐφ’ ἡμᾶς τούς ἁμαρτωλούς καί ἀναξίους
δούλους  Σου... λυπήσου μας καί ἐλέησέ μας.
Κύριε, Σέ Σένα ἁμαρτάνουμε,
ἀλλά καί Ἐσένα μονάχα λατρεύουμε.
Ἐκτός ἀπό Σένα δέν ἔχουμε ἄλλον κανένα.
«Οἰκτείρισόν με καί εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου»(Ψαλμ. δ΄2)
«Σύνες τῆς κραυγῆς μου»,
ἄκουσε τήν ἀγωνιώδη κραυγή τῆς  ἀθλίας  μου ψυχῆς,
δέξου  τά δάκρυά μου...
Κύριε, ἔρχου ταχύ. Κύριε, μή χρονίσῃς...
Πρίν τελειωτικά χαθοῦμε, σῶσε μας,
Σύ καί μόνο Σύ εἶσαι ὁ Βασιλιᾶς μας καί ὁ Θεός μας. 
Κύριε Ἰησοῦ μου, σῶσε μας!
ὄχι γιατί τό ἀξίζουμε,
ἀλλά ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ Ὀνόματός Σου. Ἀμήν.

π.Στέφανος Πουλῆς
.